کانال تلگرام
خانه > زندگی در مالزی

زندگی در مالزی

درباره مالزی

   جغرافیا

مالزی سرزمینی است به مساحت 329847 کیلومتر مربع در جنوب دریای چین که از دو منطقه جدا از هم؛ شبه جزیره مالزی و شرق مالزی ( صباح و ساراواک ) تشکیل شده است. مالزی متشکل از سیزده ایالت و سه فدرال (کوالالامپور، پوتراجایا و LABUAN) است.

دولت

حکومت پادشاهی مالزی مشروطه فدرال است و به طور معمول پادشاه به عنوان رئیس کشور شناخته می‌شود. دولت روز Barisan Nasional ( ائتلاف جبهه ملی ) شامل 13 حزب و رهبری سازمان ملی متحد مالزی ( UMNO ) است. "کوالالامپور" پایتخت مالزی است و "پوتراجایا" مرکز دولت فدرال است .

جمعیت

بر اساس آخرین آمار (آوریل سال 2013) تعداد جمعیت چند قومیتی مالزی 29620200 نفر تخمین زده شده است. در این میان 62.3 ٪ مالایی یا  Bumiputeras ، 22% چینی، 6.7% هندی، سایر نژادها ( شهروندان ) 0.9٪ و غیر شهروندان 8.1 ٪ گزارش شده‌است.

دین

اسلام دین رسمی مالزی است هرچند دیگر ادیان هم چون مسیحیت، بوذیسم، هندو، تائوئیسم و ... نیز به طور گسترده‌ای در این جامعه چند نژادی رواج دارند. پس از اسلام، بودیسم بزرگترین گروه پیروان را از آن خود کرده است و گفته می شود 20 درصد از جمعیت مالزی را پیروان بودیسم تشکیل می‌دهند.

با این وجود براساس قانون اساسی مالزی، پادشاه، نخست وزیر و حاکمان ایالات مالزی باید مسلمان باشند؛ ولی الزامی نیست تا اعضای کابینه مسلمان باشند و می‌توانند از میان اقلیت‌های غیرمسلمان انتخاب شوند.

آب و هوا

 مالزی دارای آب و هوای گرمسیری است و در تمام طول سال گرم و آفتابی است . متوسط ​​درجه حرارت روزانه در حدود  º C32( (90 º F در طول روز و حدود º C 24 ((75 º F در شب است. میزان بارندگی سالانه نیز از 2000 میلی متر تا 2500 میلی متر متغیر است.

اقتصاد

مالزی دارای یک اقتصاد تازه صنعتی شده است که نسبتا باز و دولت گراست. در سال 2012، اقتصاد مالزی سومین اقتصاد بزرگ در جنوب شرقی آسیا بوده و نرخ تولید ناخالص داخلی این کشور 5.1 درصد است. مالزی یکی از صادرکنندگان عمده لوازم الکتریکی، قطعات الکترونیکی،  روغن نخل، نفت و گاز طبیعی است. هم‌چنین براساس گزارش بانک جهانی در سال 2013، مالزی از نظر اقتصادی رتبه 12 را در میان 135 کشور احراز کرده است.

یکی از اصلی ترین منابع درآمد این کشور صنعت گردشگری است که در سال 2012 بیش از RM47 میلیارد به درآمد ناخالص ملی (GNI) کمک کرده و به یکی از ارکان اصلی کشور در رسیدن به درآمد بالا در سال 2020 تبدیل شده است. این صنعت رشد قابل توجه و تکامل یافته را برای تبدیل شدن به یکی از بخش های اقتصادی کشور با رشد سریع ، تجربه کرده است و به درآمد RM60.6 میلیارد دلار در سال از تعداد 25030000 گردشگر در سال 2012 دست یافته است.

 زمان

هشت ساعت جلوتر از زمان گرینویچ ( GMT ) و 16 ساعت جلوتر از استاندارد ایالات متحده و اقیانوس آرام .

 تاریخ مالزی

تمدن نخستین

آب و هوای گرم مالزی و منابع طبیعی غنی این سرزمین سبب جذب قبایل بومی با عنوان اورنگ اصلی در حدود 3000 سال قبل از میلاد شده است. گفته می شود که آنها احتمالا از تبت و چین به سمت جنوب آمده اند. با این وجود، این سلطان "ملاکا" بود که در قرن 15 از این کشور یک مرکز بازرگانی و تجاری ساخت که مردم را از سراسر جهان جذب کند. در این زمان بود که نفوذ اسلام قوی تر شد و مالزی و سلاطینش آغوش خویش را به روی اسلام گشودند و آن را به عنوان دین خود پذیرفتند.

مالزی به دلیل موقعیت استراتژیک خود در اواخر قرن 16 تا آنجا رشد کرد که به یک پایگاه تجاری و بازرگانی مشهور در جنوب شرقی آسیا تبدیل شد. چشم انداز سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور از زمان استقلال آن به حرکت ملت برای رسیدن به یک اقتصاد پویا کمک کرده است. مالزی دارای یک میراث غنی تاریخی، از نخستین روزهای تمدن های هندو، بودایی و تمدن اسلامی در این سرزمین تا دوران استعمار و استقلال است .

 دوران استعمار

محبوبیت شهر "ملاکا" (Melaka) اروپایی‌ها به ویژه پرتغالی ها را به سوی خود کشاند. آنها این شهر بندری را در سال 1511 به تسخیر خود درآوردند اما به زودی، در 1641، هلند جایگزین آنان شد. حاکمان مالایی به سمت جنوب کشور گریختند و سلطنت جدیدی در آن منطقه تاسیس کردند. بریتانیا که پیش از این جای پای خود را در سنگاپور، پنانگ ، کوچینگ و  Jesselton محکم کرده بود از سال 1825 حضور خود را در مالزی آغاز کرد. درپی این حضور، بریتانیا مهاجران هندی و چینی را به کار در مزارع کائوچو و معادن قلع واداشت. بریتانیا به حکومت بر مالزی تا زمان جنگ جهانی دوم ادامه داد.

جنگ جهانی دوم و استقلال

انگلیسی ها توسط ژاپنی ها در جنگ جهانی دوم شکست خوردند اما حکومتشان چندان دوام نیاوزد تا زمانی که متفقین ژاپنی ها را شکست دادند. اما حالا وضعیت سیاسی بریتانیا تغییر کرده است. مالایی ها با هم متحد شده بودند بر علیه اتحادیه مالایا که توسط بریتانیا تشکیل شده بود به اعتراض پرداختند. معترضین توسط سازمان ملی مالایای متحد یا UMNO که توسط داتو Onn بن جعفر تشکیل شده بود،  هدایت می شدند. فدراسیون مالایا به جای اتحادیه مالایا تشکیل شد و به حمایت از حقوق سیاسی سلاطین پرداخت. در 31 آگوست1957، مالایا به استقلال دست یافت و  "تونکو عبدالرحمن" با عنوان اولین نخست‌وزیر مالایا انتخاب شد.

مالزی پس از استقلال

در16 سپتامبر 1963 ، مالایا ، صباح ، ساراواک و سنگاپور، "مالزی" را تشکیل دادند. تاریخ مالزی در چند سال نخست پس از استقلال، با مسایلی هم چون شورشیان کمونیست، رویارویی اندونزی با مالزی، ادعای فیلیپین بر سر تصاحب صباح و خروج سنگاپور از فدراسیون مالایا در سال 1965 و شورش های نژادی در سال 1969، خدشه‌دار شد. با این حال،دولت ائتلافی مالزی با هدایت UMNO  به سوی قدرتمند تر شدن پیش رفت و در طول رهبری 22 ساله نخست وزیر، دکتر ماهاتیر محمد ( 1981-2003 )، مالزی توانست در تنوع بخشیدن به اقتصاد خود  و رهایی از از وابستگی به کشاورزی تا توسعه تولید، نفت و گاز ، خدمات و صنعت گردشگری موفق عمل کند.

فرهنگ ، زبان و مردم

 تنوع قومی و نژادی که در مالزی وجود دارد این کشور را به رنگین کمانی از فرهنگ ها مبدل کرده است. بر این اساس شعار گردشگری این کشور "مالزی یک آسیای واقعی" چیزی بیشتر از یک شعار است. مالزی یک کشور چند قومی، چند فرهنگی و چند زبانی است که در آن مردم از نژادها و مذاهب گوناگون در کنار هم زندگی می کنند. در یک زمان شما ممکن است از برابر یک مسجد بگذرید که در نزدیکی یک معبد و کلیسا قرار دارد. گاهی هم ممکن است شما یک مالایی، چینی، هندی و یک اوراسیایی را بر سر یک میز در یک رستوزران ببینید. آنچه دیده می شود احترام به یکدیگر بدون در نظر گرفتن مذهب و نژاد است و این ارزش واقعی مالزی است که آنها را به هم پیوند می شود.

 مالزیایی ها شامل یک اکثریت مالایی و پس از آن چینی ها، هندی ها و بومیان از قبایلی هم چون "ایبان"، Kadazan و اقلیت های دیگر مانند Peranakan و اوراسیا است. فرهنگ مالزی ترکیبی از سنت هایی است که بسیاری از آن ها را از نسل های پیشین برگرفته است. هر قوم همچنان از فرهنگ و سنت خود پیروی می کند  اما در کنار آن برخی از آداب و آئین ها نیز به سبب ازدواج میان قوم ها یا تاثیر پذیری فرهنگ ها، غنی تر شده و زیبایی رنگارنگی به خود گرفته اند. برای مثال، ممکن است دیدن یک چینی که لباس مالایی ( baju kurung ) پوشیده تعجب آور باشد و یاغذا خوردن مالایی به روش چینی و با آن چوب های غذاخوری (چپستیککس) یا مشاهده یک چینی که به زبان هندی سخن میگوید. در این جامعه چندفرهنگی بسیاری از این موارد را می‌توان مشاهده کرد.

آئین های مذهبی همواره در کنار زندگی مدرن وجود دارد و در کنار شهرها، خیابان های شلوغ ، آسمان خراش هاو ساختمان های اداری پیچیده که نشان از استقبال مالزی از آینده ای مدرن است، آثار باستانی و مناطقی مربوط به قرون گذشته هم چون معابد، مساجد و کلیساها هنوز حفظ شده است.

 کشور جشن های رنگارنگ

مالزی کشوری است برای جشن گرفتن. تنوع فرهنگی در مالزی سبب شده تا در طول سال جشن های گوناگون برگزار شود. مالزیایی ها در طول این جشن ها بسیار مهربان، فروتن و بخشنده می شوند. در جشن "هاری رایا" Aidilfitri (عید فطر)، سال نوی چینی، دیپاوالی یا Divali (جشن نور هندی ها)، کریسمس، جشنواره سان پدرو، در جشنواره Gawai ، جشنواره Ka'amatan و دیگر جشن ها و جشنواره ها در خانه ها بر روی همه باز است و از میهمانان استقبال خوبی می شود. آئین خانه های باز (Open House)در مقیاس بزرگتر و در سطح ملی و دولتی نیز برگزار می شود که در آن شرکت کنندگان می توانند از انواع غذاهای جشن و همچنین اجرای برنامه های فرهنگی متنوع بهره ببرند.

 چند زبانی

 زبان رسمی مالزی زبان مالایی یا "باهاسا" مالزی (Bahasa)است. اما با این وجود زبان انگلیسی به طور گسترده‌ای با دیگر زبانهای محلی مانند ماندارین، تامیل ، ایبان و زبان Dusunic نیز درجوامع مربوطه مورد استفاده قرار می گیرد. نفوذ یک زبان در زبان دیگر زبان منحصر بفردی را ایجاد می کند هم چون زبان" Manglish " و یا مالزی انگلیسی . بنابراین، نمی شود با شنیدن کلماتی مانند " gostan " به معنی "برو عقب" و یا " دنده عقب آهسته" از زبان یک مالزیایی هایی که اتومبیل خود را در پارکینگ قرار می دهد، شگفت زده نشد!

 ویزا و اقامت

برای اقامت طولانی مدت در مالزی به عنوان یک خارجی راه های مختلفی وجود دارد:

  • اقامت دانشجویی که هر ساله تا مادامی که دانشجو به تحصیل اشتغال دارد، تمدید می شود.
  • اقامت کاری که ویزای آن به عنوان ویزای کار از طریق محل کار مورد نظر دریافت می شود.
  • اقامت ده ساله یا MM2H یا "مالزی خانه دوم من" که از طریق سرمایه گزاری مبلغی به مدت یک سال در یکی از بانک های مالزی انجام می شود.
  • اقامت ار طریق ازدواج

 خرید:

مالزی عنوان چهارمین مقصد برای خرید در دنیا را از سوی CNN به خود اختصاص داده است و کوالالامپور دومین شهر مناسب برای خرید در آسیا پاسیفیک معرفی شده است. از این رو خرید کردن به تدریج که از مدت اقاممتان در این کشور بگذرد به یکی از سرگرمی هایتان مبدل می شود. برای خرید لباس ، لوازم زندگی یا خوراکی ها همه نوع امکان خریدی در اختیارتان هست از مراکز خرید مدرن و امروزی تا بازارهای روز سنتی و بازار های شبانه محلی. اگر اهل تجربه های نو باشید از خرید در یک بازار شبانه همانقدر لذت خواهید برد که از یک مرکز خرید مدرن با آخرین مدل ها و برندهای جهان.